Tytuł


NA NIBY-NAPRAWDĘ
16

NA NIBY-NAPRAWDĘ

Szanowni Państwo, Drodzy Przyjaciele. Serdecznie zapraszam na naszą ostatnią premierę – „NA NIBY – NAPRAWDĘ” wg dramatu Lope de Vegi.  więcej

Mamy ten przywilej i tę radość, że po raz pierwszy na scenie w Polsce prezentujemy ten niezwykły i ekscytujący dramat mistrza hiszpańskiego baroku. A stało się to możliwe dzięki Pani Magdalenie Pabisiak, która ten tekst znakomicie przetłumaczyła oraz dzięki Pani Profesor Katarzynie Mroczkowskiej-Brandt, która dramat ten poleciła mi. Dziękuję!

Na czym polega niezwykłość, oryginalność tego tekstu?
Co jest w nim takiego szczególnego, że tyleż z radością, co z niepokojem – chciałem (musiałem?) się z nim spotkać?
Bo – jak pisze – Pani Profesor Katarzyna Mroczkowska-Brandt w Przedmowie („Metateatralna dramatyzacja życia a obraz tajemnicy w dwóch kluczowych dramatach Lope de Vegi: „Rycerz z Olmedo” oraz „Na niby – naprawdę”): Mamy więc oto dzięki Magdalenie Pabisiak dostępne po polsku nowe oblicze Lope de Vegi. Dramat niezwykły, intrygujący, , tajemniczy, ciekawy psychologicznie i filozoficznie, eksperymentujący z formami metateatralnym.(...) „Na niby – naprawdę” należy do kategorii comedia de Santos, czyli sztuk opartych na żywotach świętych lub legendach o nich. Głównym bohaterem jest święty Genezjusz(…). Według legendy Genezjusz był zawodowym aktorem w czasach prześladowania chrześcijan za czasów Dioklecjana i nawrócił się w teatrze, grając w sztuce, która miała chrześcijan wyszydzać. (...) „Na niby – naprawdę” to metafora ŚWIATA JAKO TEATRU. Teatrum Mundi jest (...) w centrum struktury całego dramatu.

Złudność, krótkotrwałość, przemijalność ludzkiego życia, także życia władców tego świata. Vanitas vanitatum.
Fikcja staje się rzeczywistością...
Teatr w teatrze…
Iluminacja. Objawienie…
Miłość. Intryga. Gorycz zdrady.

Słowem – dramat dotykający Tajemnicy.
Tajemnicy Sztuki – Tworzenia.
Tajemnicy Istnienia.
MISTERIUM.
Człowiek – artysta przekraczający kondycję ludzką przez sztukę.

Po „Dr Faustusie” Ch. Marlowe’a, „Sic et Non” wg „Abelarda i Heloizy” R. Duncana, „Wielkim Teatrze Świata” Calderona de la Barcy, „Benedictusie” wg „Salome” O. Wilde’a, „Barabaszu” P. Lagerkvista – „Na niby – naprawdę” to nasza kolejna próba stworzenia, może bardziej „pisania” (wszak ikony się pisze) Teatru Misterium.

Serdecznie dziękujemy Państwu Wandzie i Krzysztofowi Oleksowicz za pomoc w realizacji przedstawienia.

Spektakl dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Podobnie z każdym aktorem,
A wszyscyśmy tu aktorzy,
Że straciwszy wątek boży
Gubimy się w ludzkiej roli.

Lope de Vega
 

I jeszcze jedna istotna uwaga.
Spektakl ten przygotowaliśmy dla Was – Drodzy Przyjaciele – specjalnie na Otwarcie Sceny Witkacego po zakończeniu "Rewitalizacji w Zakopanem - Przebudowy Teatru imienia Stanisława Ignacego Witkiewicza".
Do zobaczenia.

Andrzej St. Dziuk
 

(„Na niby - naprawdę” jak większość naszych spektakli proponujemy widzom, którzy ukończyli 16 lat)

Fotografie ze spektaklu – Marcin Kopeć

W spektaklu bierze udział cały Zespół Teatru Witkacego oraz wielu Naszych Przyjaciół.
 

Z radością przedstawiam Państwu Twórców spektaklu:

scenariusz, inscenizacja,reżyseria Andrzej Dziuk
asystent reżyseraMarzena Garbowska
muzyka Jerzy Chruściński

aranżacja i wykonanie muzyki
zespół „QUE PASSA”:
Jarosław Dzień – gitara klasyczna
Łukasz Belcyr – gitara akustyczna
Grzegorz Bąk – gitara basowa
Michał Pejker – perkusja
Bogdan Zięba - akordeon
Dorota Ficoń - śpiew

charakteryzacja - Magdalena Koriat
scenografia - Marek Mikulski
asystent scenografa - Jolanta Solska
choreografia - Anita Podkowa

Zespół Sceny Tańca Współczesnego w składzie:
Anita Podkowa
Natasza Leśniak
Magdalena Malik
Aleksandra Kupis

konsultacja audio-video - Mariusz Czarnecki (Music-Info)

operator kamery - Marcin Szyndler

występują:
Adrianna Jerzmanowska - Kamila
Dominik Piejko - Maksymian
Krzysztof Wnuk - Dioklecjan
Krzysztof Najbor - Curio
Krzysztof Łakomik - Apro, Tebandro, żołnierz rzymski
Marek Wrona - Carino, tancerz
Katarzyna Pietrzyk - Rosarda, tancerka
Joanna Banasik - Celia, kobieta jerozolimska
Andrzej Bienias - Ginés, Rufino
Jaga Siemaszko - Pinabelo
Emilia Nagórka - Marcela, Fabia
Piotr Łakomik - Octavio

 

Prapremiera polska 8 grudnia 2012Scena Witkacego

Proponujemy również


Przedstawienie TAKIE MAŁE NIC to nostalgiczny powrót do przedwojennego świata - pięknych kobiet,…

Przedstawienie na podstawie autobiograficznej prozy Aglai Veteranyi.

Zapisz się do naszego Newslettera Bądź na bieżąco