Tytuł


Wybierz termin



Mamy ten przywilej i tę radość, że po raz pierwszy na scenie w Polsce prezentujemy ten niezwykły i ekscytujący dramat mistrza hiszpańskiego baroku. A stało się to możliwe dzięki Pani Magdalenie Pabisiak, która ten tekst znakomicie przetłumaczyła oraz dzięki Pani Profesor Katarzynie Mroczkowskiej-Brandt, która dramat ten poleciła mi. Dziękuję!

Na czym polega niezwykłość, oryginalność tego tekstu?
Co jest w nim takiego szczególnego, że tyleż z radością, co z niepokojem – chciałem (musiałem?) się z nim spotkać?
Bo – jak pisze – Pani Profesor Katarzyna Mroczkowska-Brandt w Przedmowie („Metateatralna dramatyzacja życia a obraz tajemnicy w dwóch kluczowych dramatach Lope de Vegi: „Rycerz z Olmedo” oraz „Na niby – naprawdę”): Mamy więc oto dzięki Magdalenie Pabisiak dostępne po polsku nowe oblicze Lope de Vegi. Dramat niezwykły, intrygujący, , tajemniczy, ciekawy psychologicznie i filozoficznie, eksperymentujący z formami metateatralnym.(...) „Na niby – naprawdę” należy do kategorii comedia de Santos, czyli sztuk opartych na żywotach świętych lub legendach o nich. Głównym bohaterem jest święty Genezjusz(…). Według legendy Genezjusz był zawodowym aktorem w czasach prześladowania chrześcijan za czasów Dioklecjana i nawrócił się w teatrze, grając w sztuce, która miała chrześcijan wyszydzać. (...) „Na niby – naprawdę” to metafora ŚWIATA JAKO TEATRU. Teatrum Mundi jest (...) w centrum struktury całego dramatu.

Złudność, krótkotrwałość, przemijalność ludzkiego życia, także życia władców tego świata. Vanitas vanitatum.
Fikcja staje się rzeczywistością...
Teatr w teatrze…
Iluminacja. Objawienie…
Miłość. Intryga. Gorycz zdrady.

Słowem – dramat dotykający Tajemnicy.
Tajemnicy Sztuki – Tworzenia.
Tajemnicy Istnienia.
MISTERIUM.
Człowiek – artysta przekraczający kondycję ludzką przez sztukę.

Po „Dr Faustusie” Ch. Marlowe’a, „Sic et Non” wg „Abelarda i Heloizy” R. Duncana, „Wielkim Teatrze Świata” Calderona de la Barcy, „Benedictusie” wg „Salome” O. Wilde’a, „Barabaszu” P. Lagerkvista – „Na niby – naprawdę” to nasza kolejna próba stworzenia, może bardziej „pisania” (wszak ikony się pisze) Teatru Misterium.

Serdecznie dziękujemy Państwu Wandzie i Krzysztofowi Oleksowicz za pomoc w realizacji przedstawienia.

Spektakl dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Podobnie z każdym aktorem,
A wszyscyśmy tu aktorzy,
Że straciwszy wątek boży
Gubimy się w ludzkiej roli.

Lope de Vega
 

I jeszcze jedna istotna uwaga.
Spektakl ten przygotowaliśmy dla Was – Drodzy Przyjaciele – specjalnie na Otwarcie Sceny Witkacego po zakończeniu "Rewitalizacji w Zakopanem - Przebudowy Teatru imienia Stanisława Ignacego Witkiewicza".
Do zobaczenia.

Andrzej St. Dziuk
 

(„Na niby - naprawdę” jak większość naszych spektakli proponujemy widzom, którzy ukończyli 16 lat)

Fotografie ze spektaklu – Marcin Kopeć

W spektaklu bierze udział cały Zespół Teatru Witkacego oraz wielu Naszych Przyjaciół.
 

Z radością przedstawiam Państwu Twórców spektaklu:

scenariusz, inscenizacja,reżyseria Andrzej Dziuk
asystent reżyseraMarzena Garbowska
muzyka Jerzy Chruściński

aranżacja i wykonanie muzyki
zespół „QUE PASSA”:
Jarosław Dzień – gitara klasyczna
Łukasz Belcyr – gitara akustyczna
Grzegorz Bąk – gitara basowa
Michał Pejker – perkusja
Bogdan Zięba - akordeon
Dorota Ficoń - śpiew

charakteryzacja - Magdalena Koriat
scenografia - Marek Mikulski
asystent scenografa - Jolanta Solska
choreografia - Anita Podkowa

Zespół Sceny Tańca Współczesnego w składzie:
Anita Podkowa
Natasza Leśniak
Magdalena Malik
Aleksandra Kupis

konsultacja audio-video - Mariusz Czarnecki (Music-Info)

operator kamery - Marcin Szyndler

występują:
Adrianna Jerzmanowska - Kamila
Dominik Piejko - Maksymian
Krzysztof Wnuk - Dioklecjan
Krzysztof Najbor - Curio
Krzysztof Łakomik - Apro, Tebandro, żołnierz rzymski
Marek Wrona - Carino, tancerz
Katarzyna Pietrzyk - Rosarda, tancerka
Joanna Banasik - Celia, kobieta jerozolimska
Andrzej Bienias - Ginés, Rufino
Jaga Siemaszko - Pinabelo
Emilia Nagórka - Marcela, Fabia
Piotr Łakomik - Octavio

 

Prapremiera polska 8 grudnia 2012Scena Witkacego

Proponujemy również


Spektakl na podstawie dramatu Witkacego napisanego w 1921 roku - w siedem lat…

"Kobieta. Istnienia poszczególne" na podstawie dramatu Macieja Pinkwarta "Kocham cię strasznie , ale…

Artykuł St. I. Witkiewicza z 8 października 1919 roku, dedykowany Tymonowi Niesiołowskiemu, ukazał…

Zapisz się do naszego Newslettera Bądź na bieżąco

Zapisując się do Newslettera wyrażam zgodę na przetwarzanie podanych przeze mnie danych przez Teatr im. St. I. Witkiewicza z siedzibą w Zakopanem (34-500), ul. Chramcówki 15 (dalej: Teatr) w celu otrzymywania newslettera z informacjami o działalności Teatru. Zobacz więcej...